ზოგჯერ, უნდა ჩავიძიროთ, რომ ამოვყვინთოთ სხვანაირებმა

„ძალიან ცუდად ვარ, აღარ შემიძლია, თქვენ ხომ კეთილი ხართ, ყოველ დღე შემომეხმიანეთ, მომწერეთ რამე, ძალა მომეცით და ღმერთი გადაგიხდით?“

ვზივარ და ვფიქრობ:
„რა ასაკშია, ამ დროს, მისი შინაგანი ბავშვი, ასეთი შეშინებული, ასეთი აფორიაქებული, ასეთ განიცდებში და ასე სიმშვიდე დაკაგული? თავის არჩევანზე პასუხისმგებლობის აღების უუნარო…. და არა მარტო…. როცა სხვას აბარებს საკუთარ საფიქრებელს, საგრძნობს და გასაკეთებელს?“ ერთ დროს მეც ხომ ასეთი ვიყავი, ამიტომ თანავუგრძნობ, არანაირი რჩევა (რომელსაც არ ვიძლევი), რომ საკუთარ თავში მოიძიოს მიზეზები – არ ჭრის. მხოლოდ ის უნდა, რასაც თავად ითხოვს – გამზადებული რეცეპტი.

რა გავეკეთო?

თანავუგრძნობ, მაგრამ უსუსური ვხდები ❤

არანაირად არ განვიკითხავ, მეც მომიწია მსგავის „გაჭედილი ბავშვური ასაკიდან“ გამოსვლა, ცხოვრებამ გააკეთა ეს… ისიც ამ გზას გადის, ახლა.

ერთ დღესაც, ამიტომ მოვიდა გააცნობიერება :

რჩევები არ მუშაობს, როცა მის მისაღებად არ ხარ მზად!!

რადგან ის სიტყვები, არ გესმის რაც ელოდები და გაწყობს!!

გავიწყდება, ამ ცნობიერების დონემ მიგიყვანა ამ დრამამდე და იგივე ცნობიერების დონიდან, გაცემული და მისაღები რჩვეა ვერ გიშველის! უბრალოდ მომენდე და გააკეთე!!

Continue reading “ზოგჯერ, უნდა ჩავიძიროთ, რომ ამოვყვინთოთ სხვანაირებმა”

Advertisements

ბიოლოგიური და სულის ასაკის შესაბამისობა

ადამიანი ეს ხორცად შემოსილი სულია, რომელიც ამ სხეულში დროებით, გარკვეული გაკვეთილების, გამოცდილების მისაღებად შემოსეს თუ შეიმოსა და ამ სახით უნდა შეძლოს ზრდა.
დაბადებიდან კარგად ჩანს, როგორ იზრდება ბავშვი, ხდება მოზარდი და „დიდობიდან“ როგორ გადადის სიბერეში. მაგრამ სრულებით უხილავია, რა ხდება ამ დროს მის სულში. შეესაბამება თუ არა, ფიზიკური და სულის ასაკი (ამ ქვეყნიუად მოვლინების) ერთმანეთს?
ადამიანების უმეტესობას არ უყვარს გაცემა, მათ მხოლოდ აღება შეუძლიათ. ითხოვენ -„ მინდა“ „მჭირდება“, თანაც ახლავე და სასწრაფოდ, „მე არაფერი მაქვს „ღმერთი გადაგიხდის“ ამიტომ უნდა მომცე დამეხმარო, გევალება“…
ამ დროს კარგად ჩანს მათი შინაგანი ასაკი.
– ვინ იქცევა შესაბამისად?
– 2- 4 წლის ბავშვი…
ერთი შეხედვით, ფიზიკურად ზრდასრულნი, შინაგანად იმყოფებიან პატარა ბავშვის მდგომარეობაში.
შეიძლება, ჰყავთ მოზრდილი შვლები, შვილიშვლებიც..
შეიძლება, აქვთ სამსახურები, ტიტულები, თანამდებობები…
შეიძლება, არიან პროფესიონალი ….
ამას, სრულებით არ ააქვს მნიშვნელობა.
შეიძლება, ჩვეულებრივი დიასახლისია და უბრალოდ, მშობელი….
მათი უმრავლელსობა, ახდენს ბობოქარი ცხოვრების იმიტაციას (ბცი): რაღაცას აკეთებს, სულ დაკავებულია, სულ წუხს,…
ყველაფერი ეს, მხოლოდ გარეგნული ფორიაქია.

Continue reading “ბიოლოგიური და სულის ასაკის შესაბამისობა”

მადლობა ყველას მოლოცვისთვის

მადლობა ყველას!

ადამიანს ხელეწიფება ბევრი რამ, მაგრამ ეწიფება იმის მიხედვით, რითაც არის შინაგანად სავსე.

მადლიან ადამიანს შეუძლია ყველაფერში მადლის დანახვა, 
კეთილს – ყველა სიკეთის
შინაგანდ ლამაზს – სილამაზის აღქმა გარშემო….

სამყაროს კანონების თანახმად გაყოფა,
მე და ის,
ჩვენ და თქვენ,
უბრალოდ, არ არსებობს.
აი, რატომ ვერ მიაყენებ ტკივილს სხვას ისე, რომ არ ატკინო თავს, და პირიქით, როდესაც ვინმეს თანაუგრძნობ ან უწვდი დახმარების ხელს, თანაუგრძნობ და ეხმარები საკუთარ თავს.
ან როდესაც, ვინმეს უსურვებ კარგს, ამასვე უსურვებ თავს

როდესაც, თავიდან ისწავლი ბედნიერების შეცნობას, პირველ როგში, ბედნიერი ხდები საკ თავთან და მერე სხვებთან.
ამ დროს, იშლება საზღვარი და მოდის ერთიანობის განცდა –
მე და შენ,
ჩვენ და თქვენ
ქრება!

Continue reading “მადლობა ყველას მოლოცვისთვის”

საშიში არსებაა ადამიანი

ბავშვი გულწრფელია, გახნილი აქვს გონება და გული, უხარია, უყვარს და ბენდიერია. ნამდვილია და არის ის ვინც არის.

ეს საყვარელი არსება იზრდება და… საშიში ხდება.

იხურება მისი ცხოვრების ერთი ეტაპი და ამავდროულად, ნელა იხურება მისი გონება და გულიც.

სამაგიეროდ, ოსტატდება ნიღბების მორგებაში. იძენს წლებთან ერთად, სხვადასხვას და მისი გარდერობი გადამრავალფეროვნდება – ნიღბები ყველა შემთხვევისთვის.

ნიღბებს მიღმა, სადღაც იდნავ ნაკვერჩხალივით ბჯუტავს გულწრფელობა, სიყვარული და ბედნიერება.

საშიში არსებაა ადამიანი, როცა იმალება ნიღბებს მიღმა. ცდილობს მოირგოს ყველაზე ლამაზი. ყველაფერს აკეთებს რომ გამოჩნდეს „კარგი“ და თავი წარმოაჩნოს „უკეთესი“ კუთხით…

Continue reading “საშიში არსებაა ადამიანი”

აბობოქრებულ აზრთა კორიანტელი, ფიქრთა ქარბორბალაში

იმ დღეს გავბრაზდი,
ძალაინ გავბრაზდი…
უთქმელად, ჩუმად..
დავმუნჯდი…
ერთი, ორი საათი,
ერთი დღე, ორი …..

მერე, დავფიქრდი:

როგორი გულწრფელი,
ლაღი და
ბედნიერები
არის ბავშვები,
როგორ შეუძლიათ, აქ და ამ წუთას, ყველა სიხარულის დაჭერა, ბედნიერი მომენტების ღრუბელივით შესრუტვა და როგორ ყოველთვის ირჩევენ სიყვარულს!!!

გავაცნობიერე,
რამდენი საათი დავკარგე ბრაზის განებივრებაში,
რამდენი წუთი დავხაჯე წყენის გაფეტიშებაში,
რამდენი დრო შემომეხრაჯა ეგოს ვარცხნაში და
რამდენი სიკარგე გამეპარა მხვერპლად გვემაში?

Continue reading “აბობოქრებულ აზრთა კორიანტელი, ფიქრთა ქარბორბალაში”

„მე ვარ“ „მე არსს..“

თუ კი ჩემი ცხოვრების მანძილზე, ერთი და იგივე სიტუაციები მეორდება, ისევ და ისევ, დავდივარ წრეზე და ამ დროს, მხოლოდ პერსონაჟები და დეკორაცია იცვლება, მაშინ საქმე ჩემშია. ცალსახად!

ეს, მე ვუშვებ ერთსა და იგივე შეცდომას, მანამ, სანამ არ ვაღიარებ: დიახ, მე ვცდები და რომ არ განმეორდეს, რაღაც უნდა გამოვასწორო. ისევ ავღმოჩნდები საწყის წერტილში, მანამ, სანამ ტკივილისგან არ ვიყვირებ: ასე გაგრძელება აღარ შემიძლია, რაღაც უნდა ვიღონო, სხვანაირად უნდა მოვიქცე.. შევცვალო დამოკიდებულებები, შევიცვალო თავად და ერთი და საბოლოოდ, შევცვალო, ეს დეჟავიუ……

უნდა გავაცნობიერო – არ ავიღო პასუხისმგებლობა სხვა ადამიანების გაბედნიერებაზე. უნდა გავნთავისუფლდე მიწიერი დამოკიდებულებებისგან, მაგრამ არა ამ ქვეყნიერებაზე არსებობისთვის.
და თუ მე ამას არ გავაკეთებ, ვიქნები თვითგადარჩენის და არა ჭეშმარიტი ცხოვრებით ცხოვრების რეჟიმში. რადგან, ამ ქვეყნიერებისეულ აზრებზე მიჯაჭვულობა, მაქცევს ფიზიკური თავითგადარჩენითვის მებრძოლს,
ამ ქვეყნიური ცხოვრებისთვის გადაჭარბებული მნიშვნელობის მინიჭება
მატყვევებს,
მიჭედავს ჩარჩოს,
მაცილებს საწყისს,
მთლიანს,
სრუყოფილს,
ყოვლისმომცველს შემოქმედს….
მომაწყვდევს,
გამომიკეტავს კარებს და
ილუზორულად მაჩვენებს,
მიმითითებს, მოჩვენებით ტკბილ სავალ გზებზე,

Continue reading “„მე ვარ“ „მე არსს..“”

სახლში დაბრუნება

სამყაროს შემეცნება იწყება ფიზიკურიდან – სადაც, ბევრ სიკეთესთან ერთად, უამრავი
უსამართლობა,
ტკივილი და
პასუხგაუცემელი კითხვებია.
თვიდან ბრძოლით ცდილობ შეცვალო, მაგრამ….
დიდად ვერაფერი
და თუ მაინც ახერხებ, ეჯახები
ტკივილებს,
უსამართლობას და
პასუხგაუცემელ კითხვებს…
წრის გარღვევა მოგინდა?
მაშინ მოემზადე სამოგზაუროდ,
დიდი გზის გავლა მოგიწევს.
და იწყება…

Continue reading “სახლში დაბრუნება”