პირველად იყო სიტყვა…

ძალიან მარტივად დავწერ და გამგები გაიგებს:

პირველად იყო სიტყვა..
როდესაც ამ სიტყვას კოლქტიური გონი ამოიჩემებს ის ხდება პროგრამა ამ მასისთვის.
როდესაც, რაღაც არ მოგვწონს და არ ვიღებთ, ეს ადრინდელი ჩვენი აზრები და დამანგრეველი ემოციებია სამყაროში გაშვებული და ამ სახით გვიბრუნდა დესტრუქციის ამისაგლეჯად. რახან მარტივ მაგალითებზე სწავლას გავურბივართ. გადაბრალებებს და მსხვერპლის როლი კარგად ავითვისეთ.

რამდენი ადამიანია თურემ დამალული, არაცნობიერი დამანგრეველი და სიცოცხლეზე ხელაღებული პროგრამით…
რამდენი ცდილობს თავში კი არა სხვებში ეძებოს მიზეზი…

არ ველი გაგებას…
არანაირად…

უბრალოდ, მეტი უბედურების თავიდან ასაცილებლად ვწერ,, ჩემ წილ სანთელს ავანთებ.. ვეცდები ამინც…

დარწმუნებული ხართ, რომ ის რასაც ავრცელებთ სიტყვების თუ ემოციების სახით, ან მუდმივად ამაზე საუბრის ფორმით, წინ არ დაგხვდებათ უფრო დიდი მაშტაბით?

სიტყვა ენერგიაა და ის არ იკარგება.
ის რჩება სამყაროში მუდმივობაში და ბრუნდება ადრესატთან ბუმერანგის წესით ან მიზიდულობის კანონით.

სიტყვა ჰგავს, მატარებლიდან ხედს, რომელიც თქვენი თავლსაწიერიდან კი ქრება მაგრამ რელობაში რჩება. ერთ დროს აუცილებლად შემოგეფეთებათ და შემოგილაწუნეთ, თან როცა საერთოდ არ გახსოვთ და არ ელოდებით…

ასევეა, თითოეული თქვენი სიტყვა ძვირფასებო, მუდმივობააააააა..

გამოსავალი ტკივილიდან გაქცევა კი არ არის, არამედ ტკივილით სინათლეში გასვლაა..

თუ არა და, ვიყოთ ასე ფერხულში ნგრევის, მსხვერპლის, დაუსრულებად ვირტიალოთ ჩაკეტილ წრეზე…. გაქრობამდე.. მაგრამ გაქრობითაც რომ ვერ გავქრებით. რადგან სიკვდილი დასასრული კი არა დასაწყისია…

დარწმუნეული ვარ, იქ სადაც სინათლეა, სიბნელე ქრება.
თუ ბნელ ოთახში ავანთებთ სანთელს სიბნელე უჩინარდება. ხოლო სინათლეში სიბნე, რამდენიც არ უნდა ტენოთ ვერ შეტენით, ვერანაირად…

ავიღოთ პასუხისმგებლობა იმაზე რას ვფიქრობრ რას ვამბოთ და რას ვგრძნობთ… მართალია, ამას სწავლა და საკუთარ თაზვ მუშაობა უნდა…
და მათ მივმათავ, ვინც მზად არის ამისთვის – ჩვენში არსებული ნათელი გავანათოთ, თითოეულმა…

გავხდეთ სინათლის მატარებელი და გამავრცელებენლნი და არა სიბნელის…

სიყვარულით 
თქვენს სინათლეში უპირობო რწმენით
თამარი

დღეს ვიწვალე და მიუხედავად ამისა რომ თითქმის, არაფერის გაგებაში, არ ვარ ტექნიკური მხარის ფეისბუქზე, ეს აპლიკაცია მაინც შევქმენი , მაგრამ ნაკლებად მეიმედება რომ მასიურად გავრცელდება.
რატომ? მასა დამოკიდებულია არა „ცხოვრება მშვენიერია“ – ეგ, უტყდება, ეპრიმიტივება, „გული ერევა“…. არამედ, ტკივილის მორიგ დოზაზე (ამ ეტაპზე გადაჭარბებაა), რადგან ამ დროს გრძნობენ რომ რაღაცის გაკეთება ( ყოველ შემთხვევაში სიტყვებით, დადნაშაულებით, კრიტიკით…) შეუძლიათ.
სიკეთეში,სინათლის მსხურებაში მოვახდინოთ საკუთარი ნიჭის და ტალანტების რელიზება, ჯობია მგონი…

ასეთია ეს დედამიწა, ამ ეტაპზე მაინ და ამიტომ…
ის არც კარგია და არც ცუდი…
ის ისეთია როგორიც არის
და ის, ბევრისთვის საინტერესო და მშვენიერია 

მიყვარხართ მე თქვნ  განსხვავებული აზრისა და ხედვისა, იმიტომ რომ ვიცი – სინათლე ხართ, ნამდვილი

დაამატეთ კომენტარი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.