ჩავწვიდი და გავამრტივე

☀️☀️☀️ამ ბოლო დროს, საგრძნობლად შემეცველა ძველი ხედვა და ახალი წახნაგი დავინახე ურთიერთობის საკითხში.

ადრე მხოლოდ, პრინციპის ერთ კუთხეს ვითვალისწინებდი:
👉სამყარო მუშაობს სარკის პრინციპით – ჩემი შინაგანი სამყარო აირეკლება მასში…
რასაკვირველი, ეს სამყაროს პრინციპი დღესაც მუშაობს ჩემთვის, მაგრამ დღეს სხვა წახნაგით მინდა დაგანახოთ.

☀️როდესაც, ვიღაც მიმითითებდა ჩემს ნაკლზე ან უკმაყოფილობას გამოხატავდა ჩემი საქციელით, მაშინვე ვიწყებდი საკუთარ თავში ჩაძიებას, კონფლიქტის მიზეზთა აღმოჩენას და ახსნას – რა, როგორ, რატომ და რანაირად…

💡მერე ჩავწვდი და უფრო გავამარტივე :
👉სხვა ჩემში ხედავს იმას, რაც უნდა დაინახოს და რასაც ელოდება რომ ნახავს…
⁉️და თუ მის მოლოდინებს ვერ ან არ ვამართლებ…
მერე რა?👉 ეს მისი მოლოდინებია და ხედვებია, ჩემს მიმართ…

ზოგჯერ, საკუთარ თავზე ვგებულობ ისეთ უცნაურ და გაუგებარ რამეს, რომ ვიბნევი, არც ვიცი როგორი და რანაიარი რეაქცია მქონდეს. საერთოდ არ მესმის და ვერ ვხვდები რა კავშირშია გაგონილი ჩემთან.
ვთვლი რომ, ყველაფერი ეს, ამ მოცემულ დროში, ამ კონკრეტული ადამიანის პროექციაა გარემომველ სამყარში არეკლილი, და რომლის ნაწილაკსაც, რასაკვირველია, მეც წარმოვადგენ.

💡💡💡💡ახლა, მე ამას ვხედავ შემდგენაირად:
👉👉👉თუ მე რამე არ მომწონს სხვაში, ეს ჩემი პრობლემაა!
👉👉👉 ადამიანები არ არიან ვადებული იყვნენ ისეთი, როგორც მე მინდა რომ იყვნენ და აკეთონ ის, რაც მე მინდა, რომ აკეთონ.
👉👉👉უფრო მეტიც, ისინი საერთოდ არ არიან ვალდებული – ვუყვარდე ან პატივს მცემდნენ ან ზრუნავდნენ, დამიფასონ ან მადლიერები იყვნენ.

☀️☀️☀️დიახ, მე შემიძლია
👉დავიცვა საკუთარი საზღვრები,
👉მოველაპარაკო,
👉შევთავაზო,
👉ვსთხოვო,
👉დავეხმარო…

❗️ხოლო, ისინი დამეთანხმებიან თუ არ დამეთანხმებიან, ეს უკვე მათი უფლებაა.

დიახ, მე ვარ – მე,
დიახ, ის არის – ის,
თუმცა, სინამდვილეში, მთლიანობაში ყველანი ერთი ვართ…

💫💫თუ ვინმეს ჩემში არ მოსწონს რამე, ეს არის მისი პრობლემა.
👉ეს არის ის – რისი დანახვაც გადაწყვიტა მან ჩემში, ცხოვრების ამ მომენტში,
👉ეს, მან გადაწყვიტა ასე დამინახოს,
👉ეს, მას აწუხებს,
👉ეს, მას აღაშფოთებს…
👉ეს, მან უნდა სცადოს გაარკვიოს თავში – ვინ, რატომ, რანაირად და რა აღიზიანებს ჩემში (თუ თავში).
❗️დაე, ადამიანის მარავალწახნაგოვნებამ თავად აირჩიოს, რა მხრიდან მიუდგეს მეორე ადამიანს და ამ პროექციით აღმოაჩინოს თავში ნეგატივის ფირის ნაკვეთი…

☀️☀️☀️☀️მე კი უკვე ვარ ისეთი, როგორიც ვარ.
დიახ, მე შემიძლია ავირჩიო
აგყვე,
მოგითმინო,
დაგეთანხმო,
მიყვარდე,
ვიზრუნო,
პატივიგცე..

👉მაგრამ მე არ ვარ ვალდებული…
👉მე არ ვარ ვალდებული ვესადაგებოდე შენს სამყაროს აღქმას და გრძნობებს ან თუნდაც, ვინმეს განვითარების დონეს…

💡💡💡💡💡💡💡💡💡რადგან, კარგად გავაცნობიერე:
ადამიანების მიმართ ყველა პრეტენზია განპირობებულია გონების თამაშებით, ცალკეული ეგოს ინდივიდუალურობით და ძალაუფელბის სწრაფვით.
ეს კი სრულებით არ არის „ის“…
ეს მხოლოდ მისი უპაწაწინდელა ნაწილია, რომელიც უმნიშვნელოვანესად ექცევა ადამიანს ილუზორულ მდგომარეობად…

აი, ასეა ეს…

 თქვენს უსაზრვრო შესაძლებლობებში რწმენით
თამარ კვარაცხელია

16.01.2020

ვახანი

დაამატეთ კომენტარი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.