მადლობა ყველას მოლოცვისთვის

მადლობა ყველას!

ადამიანს ხელეწიფება ბევრი რამ, მაგრამ ეწიფება იმის მიხედვით, რითაც არის შინაგანად სავსე.

მადლიან ადამიანს შეუძლია ყველაფერში მადლის დანახვა, 
კეთილს – ყველა სიკეთის
შინაგანდ ლამაზს – სილამაზის აღქმა გარშემო….

სამყაროს კანონების თანახმად გაყოფა,
მე და ის,
ჩვენ და თქვენ,
უბრალოდ, არ არსებობს.
აი, რატომ ვერ მიაყენებ ტკივილს სხვას ისე, რომ არ ატკინო თავს, და პირიქით, როდესაც ვინმეს თანაუგრძნობ ან უწვდი დახმარების ხელს, თანაუგრძნობ და ეხმარები საკუთარ თავს.
ან როდესაც, ვინმეს უსურვებ კარგს, ამასვე უსურვებ თავს

როდესაც, თავიდან ისწავლი ბედნიერების შეცნობას, პირველ როგში, ბედნიერი ხდები საკ თავთან და მერე სხვებთან.
ამ დროს, იშლება საზღვარი და მოდის ერთიანობის განცდა –
მე და შენ,
ჩვენ და თქვენ
ქრება!

Continue reading “მადლობა ყველას მოლოცვისთვის”

Advertisements

საშიში არსებაა ადამიანი

ბავშვი გულწრფელია, გახნილი აქვს გონება და გული, უხარია, უყვარს და ბენდიერია. ნამდვილია და არის ის ვინც არის.

ეს საყვარელი არსება იზრდება და… საშიში ხდება.

იხურება მისი ცხოვრების ერთი ეტაპი და ამავდროულად, ნელა იხურება მისი გონება და გულიც.

სამაგიეროდ, ოსტატდება ნიღბების მორგებაში. იძენს წლებთან ერთად, სხვადასხვას და მისი გარდერობი გადამრავალფეროვნდება – ნიღბები ყველა შემთხვევისთვის.

ნიღბებს მიღმა, სადღაც იდნავ ნაკვერჩხალივით ბჯუტავს გულწრფელობა, სიყვარული და ბედნიერება.

საშიში არსებაა ადამიანი, როცა იმალება ნიღბებს მიღმა. ცდილობს მოირგოს ყველაზე ლამაზი. ყველაფერს აკეთებს რომ გამოჩნდეს „კარგი“ და თავი წარმოაჩნოს „უკეთესი“ კუთხით…

Continue reading “საშიში არსებაა ადამიანი”

აბობოქრებულ აზრთა კორიანტელი, ფიქრთა ქარბორბალაში

იმ დღეს გავბრაზდი,
ძალაინ გავბრაზდი…
უთქმელად, ჩუმად..
დავმუნჯდი…
ერთი, ორი საათი,
ერთი დღე, ორი …..

მერე, დავფიქრდი:

როგორი გულწრფელი,
ლაღი და
ბედნიერები
არის ბავშვები,
როგორ შეუძლიათ, აქ და ამ წუთას, ყველა სიხარულის დაჭერა, ბედნიერი მომენტების ღრუბელივით შესრუტვა და როგორ ყოველთვის ირჩევენ სიყვარულს!!!

გავაცნობიერე,
რამდენი საათი დავკარგე ბრაზის განებივრებაში,
რამდენი წუთი დავხაჯე წყენის გაფეტიშებაში,
რამდენი დრო შემომეხრაჯა ეგოს ვარცხნაში და
რამდენი სიკარგე გამეპარა მხვერპლად გვემაში?

Continue reading “აბობოქრებულ აზრთა კორიანტელი, ფიქრთა ქარბორბალაში”

„მე ვარ“ „მე არსს..“

თუ კი ჩემი ცხოვრების მანძილზე, ერთი და იგივე სიტუაციები მეორდება, ისევ და ისევ, დავდივარ წრეზე და ამ დროს, მხოლოდ პერსონაჟები და დეკორაცია იცვლება, მაშინ საქმე ჩემშია. ცალსახად!

ეს, მე ვუშვებ ერთსა და იგივე შეცდომას, მანამ, სანამ არ ვაღიარებ: დიახ, მე ვცდები და რომ არ განმეორდეს, რაღაც უნდა გამოვასწორო. ისევ ავღმოჩნდები საწყის წერტილში, მანამ, სანამ ტკივილისგან არ ვიყვირებ: ასე გაგრძელება აღარ შემიძლია, რაღაც უნდა ვიღონო, სხვანაირად უნდა მოვიქცე.. შევცვალო დამოკიდებულებები, შევიცვალო თავად და ერთი და საბოლოოდ, შევცვალო, ეს დეჟავიუ……

უნდა გავაცნობიერო – არ ავიღო პასუხისმგებლობა სხვა ადამიანების გაბედნიერებაზე. უნდა გავნთავისუფლდე მიწიერი დამოკიდებულებებისგან, მაგრამ არა ამ ქვეყნიერებაზე არსებობისთვის.
და თუ მე ამას არ გავაკეთებ, ვიქნები თვითგადარჩენის და არა ჭეშმარიტი ცხოვრებით ცხოვრების რეჟიმში. რადგან, ამ ქვეყნიერებისეულ აზრებზე მიჯაჭვულობა, მაქცევს ფიზიკური თავითგადარჩენითვის მებრძოლს,
ამ ქვეყნიური ცხოვრებისთვის გადაჭარბებული მნიშვნელობის მინიჭება
მატყვევებს,
მიჭედავს ჩარჩოს,
მაცილებს საწყისს,
მთლიანს,
სრუყოფილს,
ყოვლისმომცველს შემოქმედს….
მომაწყვდევს,
გამომიკეტავს კარებს და
ილუზორულად მაჩვენებს,
მიმითითებს, მოჩვენებით ტკბილ სავალ გზებზე,

Continue reading “„მე ვარ“ „მე არსს..“”

სახლში დაბრუნება

სამყაროს შემეცნება იწყება ფიზიკურიდან – სადაც, ბევრ სიკეთესთან ერთად, უამრავი
უსამართლობა,
ტკივილი და
პასუხგაუცემელი კითხვებია.
თვიდან ბრძოლით ცდილობ შეცვალო, მაგრამ….
დიდად ვერაფერი
და თუ მაინც ახერხებ, ეჯახები
ტკივილებს,
უსამართლობას და
პასუხგაუცემელ კითხვებს…
წრის გარღვევა მოგინდა?
მაშინ მოემზადე სამოგზაუროდ,
დიდი გზის გავლა მოგიწევს.
და იწყება…

Continue reading “სახლში დაბრუნება”

როდესაც ქრები როგორც პიროვნება

როდესაც ქრები როგორც „მე კონცეფცია“ როგორც პიროვნება, ქრება თანხმლები ყოველგვარი პრობლემა.

თავიდან, პრობლემები აფრთხობს, შეცდომები დაშვება აშინებს მაგრამ მათი წყალობით გამომუშავდება უნარი საკუთარ შეცდომებიდან „ჭკუის სწავლების“, ეს საკმარისია, რომ უკვე სხვის შეცდომებზე „ისწავლო ჭკუა“. ისე, ჩვენს შორის რომ დარჩეს – ჭკვიანი ადამიანი ყველა შეცდომას თავად არ უშვებს – სხვებსაც აძლევს შანსს.

ადამიანს, როგორც პიროვნებას, აქვს ერთი ცუდი თვისება – ავიწყდებთ საკუთარი გაკეთებული კარგი საქმეები, ერთი შეცდომის დაშვების დროს ის განიცდის საკუთარ მარცხს მტკივნეულად და თავს თვლის დამცირებულად.
ერთი წუთით დაუკვირდით,
ცაზე მცხუნავი, ყველაზე თვალისმომჭრელად მზეც კი არ არსებობს ჩრდილის გარშე.
თურმე, მიმინოც სიმაღლეს კრიფას როდესაც მიფრინავს ქარის საწინააღმდეგოდ, და არა ზურგის ქარით

ყველა ადამიანს თავის სამყარო აქვს,
თავისი ცხოვრება და
თავისი პრობლემები…
თითოეული მათგანი ყოველ დილით ირჩევს საკუთარი ცხოვრების ფერს..
ვიღაც – მზესავით ყითელია,
ვიღაც მოსაწყენად ნაცრისფერი,
ვიღაც- დამთრგუნველად შავი.
თითოეული მათგანი თვითონ არის პასუხისმგებელი თავის არჩევანზე ,
თითოეული მათგანი თვითონ არის პასუხისმგებელი არჩევანის შედეგზე…

Continue reading “როდესაც ქრები როგორც პიროვნება”

რა არის გასხივოსნება

გასხივოსნება — ეს მშფოთვარე, გაუწონასწორებელი მოხეტიალე ეგოს ჩაწვა და ჩაფერფვლაა.

ეს ხდება მაშინ, როდესაც ადამიანი არღვევს ყველასთვის დამახასიათებელი ტანჯვის საზღვრებს, როდესაც გამოდის, საზოგადოებასისთვის მიღებული-გაბატონებული, ინდივიდის ტკივილიდან.

და როდესაც, უღრმავდება, მოგზაურობას იწყებს შინაგან სამყაროში და მიადგება სულს, ახლა მასთან ერთად იწყებს მოგზურობას, სულიერების სამყაროს გაცნობას და აღქმას …
მერე.. მთლიანად ხდები სული.. ის ყვეაფერია, აბსოლუტირად ყველაფერი…

და იწყება შეცნობა…
სულიერი ძიების ბოლოს კი აცნობიერებს, ერთ მარტივ ჭეშმარიტებას – ყოფიერების არსი უმაღლეს მიზანში და გონების მიერ შემოთავაზებული მომხიბვლელ ილუზიებში კი არა, არამედ უმარტივეს არსებობაშია.

აი, შემდეგ…

Continue reading “რა არის გასხივოსნება”