სულიერ ფასეულობათა კუნძული (იგავი სიყვარულზე)

დიდი ხნის წინ დედამიწაზე იყო კუნძული, სადაც ცხოვრობდა ყველა სულიერი ფასეულობა ერთად. ერთ დღეს, შეამჩნიეს თუ როგორ დაიწყო კინძულმა ნელ-ნელა ჩაძირვა და წყლით დაფარვა. ყველა ფასეულობამ მიაშურა თავ-თავის ხომალდს, რათა გაცლოდათ იქაურობას. კუნძულზე დარჩა მხოლოდ სიყვარული.

მას არ ყავდა გემი, ამიტომ ელოდებოდა და უკანასკნელ წუთამდე რჩებოდა კუნძულზე. როდესაც დარჩენა აღმოჩნდა შეუძლებელი დაიწყო ძებნა, ვისაც შეიძლებოდა რომ დამგზავრებოდა სამშვიდობომდე. Continue reading “სულიერ ფასეულობათა კუნძული (იგავი სიყვარულზე)”

მშენებელი კაცი პენსიაზე გასვლის წინ (იგავი)

ცხოვრობდა ერთი მშენებელი კაცი. მთელი ცხოვრება აშენებდა სახლებს და ბოლოს გადაწყვიტა პენსიაზე გასვლა.

– მივდივარ, ვამთავრებ მუშაობას – განუცხადა დამქირავებელს – გავალ პენსიაზე და  ჩემს მოხუცთან ერთად მოვუვლი შვილიშვილებს.

კარგი მშენებელი იყო და დამქირავებელს უჭირდა მასთან განშორება, ამიტომ შესთავაზა:

– მისმენე, მოდი ასე გავაკეთოთ – ბოლო სახლიც ააშენე და მერე მოგიწყობ ერთ კარგ გაცილებას, ზარ-ზეიმით გაგიშვებ პენსიაზე!

Continue reading “მშენებელი კაცი პენსიაზე გასვლის წინ (იგავი)”

განკითხვა (იგავი)

– მასწავლებელო, თუ შეიძლება მითხარით, უდიდესი მოღვაწეები რატომ ამბობდნენ – არ განსაჯო? ნუთუ ეს ასე მნიშვნელოვანია?  – ჰკითხა მოსწავლემ.
როგორც ყოველთვის მასწავლებელმა არ გასცა პირდაპირი პასუხი, ნაცვლად, გაუწოდა გასაბერი რეზინის ბურთი, რომლსაც ცოტაოდენი, ახალი ტალახი ეკრო ძირზე. მისცა და სთხოვა, მის წინაშე მდგარს გაებერა. მოსწავლე შეუდგა.
– აბა, რას ხედავ? – ჰკითხა მასწავლებელმა.
– გხედავთ თქვენ და ბურთს.
მოსწავლემ რამდენჯერმე კიდევ ჩაჰბერა და ბურთი კიდევ გაიზრდა.
– ახლა რას ხედავ?
– თქვენ თითქმის ვერ გხედავთ, ძირითადად ვხედავ ბურთს რომლის კედლებზე, აქეთი-იქით იტყეპნება ტალახი – უპასუხა მოსწავლემ.
– გააგრძელე.
როგორც ბუშტი გაიზრდა ზომაში მასწავლებელმა ისევ ჰკითხა:
– რას ხედავ?
– ტალახიანი ბურთის გადა ვერაფერს.
– კიდევ გაბერე – უთხრა მასწავლებელმა და გადგა შორს.
მოსწავლემ არ დაიშურა ძალები და გულიანად განაგრძო გაბერვა, რასაც ვერ გაუძლო ბურთმა და… ბახ! გასკდა, რის შედეგადაც კედლებს ტალახი მიეცხო. მოსწავლე გაშეშებული იდგა, დამუნჯებული ათვალიერებდა შხეფებში მოსვრილ  ტანისამოსს, კედლებს და სახეზე მოკრულ ტალახს.
– აი, სწორედ ასე ხდება, როდესაც კონცენტრირებას ახდენ სხვის ნაკლზე, სისუსტეებზე და ცოდვებზე. როცა განიკითხავ, ვეღარ ამჩნევ თავად ადამიანს. ხედავ მხოლოდ საკუთარ განკითხვას, ბოროტ აზრებში და გრძნობებში ხარ ჩაფლული, რომლებიც მოსალოდნელია ყოველ წუთას გასკდეს და არა მარტო შენ დაგსვაროს, არამედ გარემო… რასკვირველია, თუ არ გააჩერებ „გაბერვას“  სხვებზე არაკეთილშობილი აზრებით – უთხრა თუ არა ეს მასწავლეელმა, გაეცლა. დატოვა მოსწავლე საკუთარ აზრებთან და გრძნობებთან მარტო.

არასდრო ჩაიძირო ამ მდგომარეობაში (იგავი)

ერთხელ, ერთმა კაცმა ბუდას სახეზე შეაფურთხა. ბუდამ ჩამოიწმინდა და ჰკითხა:

— სულ ეს არის თუ კიდევ რამე გინდა?

ანანდა ხედავდა ყველაფერს. ბუნებრივია, წყობიდან გამოიყვანა ამ საქიელმა, გაბრაზებით წამოხტა და შესძახა:
— მასწავლებელო, მხოლოდ მომეცით უფლება და მე მას ვაჩვენებ! ის უნდა დაისაჯოს!!
— ანანდა, შენ კი გახდი სანასინი მაგრამ გამუდმებით გავიწყდება ეს ამბავი — უთხრა ბუდამ — ეს სწაყალი კაცია, ისედაც ბევრი იტანჯა. უბრალოდ შეხედე, დააკვირდი მის სახეს და სისხლით ავსებულ თავლებს! ალბათ, მთელი ღამე არ იძინია და იტანჯებოდა, მსგავსი საქციელი რომ ჩაედინა. ჩემთვის შეფურთხება — მისი სიგიჟიდან მომდინარეა. მითვის ეს შეიძლება აღმოჩნდეს განთავისუფლება! გამოიჩინე თანაგრძნობა მის მიმართ. რასაკვირველია, შენ შეგიძლია მოკლა ის და გახდე მასავით გიჟი!
კაცს ესმოდა მათი დიალოგი და ამის გაგონებაზე დაიბნა. ბუდას რეაქცია მისთვის აღმოჩნდა სრულიად მოულოდნელი. მას სურდა დაემცირებინა, შეურაცხყოფა მიეყენებინა მისთვის, მაგრამ  თავს გრძნობდა დამცირებულად. მისთვის მოულოდნელი აღმოჩნდა —  ბუდასგან გამოჩენილი სიყვარული და თანაგრძნობა!

ბუდამ კაცს მიმართა:
— წადი სახლში. ცუდად გამოიყურები და დაისვენე. შენ უკვე საკმარისად დასაჯე თავი. დაივიწყე ეს შემთხვევა. მას არ მოუყენებია ჩემთვის ზიანი. ეს სხეული მტვერია, ადრე თუ გვიან ის, ისედაც, იქცევა მტვრად და მასზე ივლიან ადამიანები, დააფურთხებენ კიდეც და მას მოუწევს ბევრჯერ გარდასახვა.

კაცი ატირდა, დაქანცული წამოდგა და გალასლასდა. საღამოს მობრუნდა და ბუდას ფეხებში ჩაუვარდა სიტყვებით:
— მაპატიე!
— საკითხი საერთოდ არ დგას ჩემს პატიებაზე რადგან, არ გავბრაზებულვარ, არ განმისჯიხარ, თუმცა ბედნიერი ვარ, რომ დაუბრუნდი საკუთარ თავს და დასრულდა ის ჯოჯოხეთი, რომელშიც იმყოფებოდი. იარე მშვიდობით და არასდროს ჩაეფლო მსგავს მდგომარეობაში!

ხუთი ბრძენი

ხუთ ბრძენს ტყეში გზა აებნა.
პირველმ ათქვა:
– მე წავალ მარცხნივ – ასე მკარნახობს ჩემი ინტუიცია.
მეორემ თქვა:
– მე წავალ მარჯვნივ – ტყუილად ხომ არ არის „მარჯვენა“ სიტყვა „მარჯვე“-სგან წარმოქმნილი.
მესამემ თქვა:
– მე უკან გავბრუნდები – საიდანაც მოვედით იმ გზით აუცილებლად გავალ ტყიდან.
მეოთხემ თქვა:
– მე წავალ წინ – წინ უნდა იარო, ტყე აუცილებლად დასრულდება და ახალი რამ გამოჩნდება.
მეხუთემ თქვა:
– თქვენ მსჯელობთ არასწორად. არსებობს ყველაზე კარგი საშუალება. დამელოდეთ, ერთი წუთით…

იპოვა ყველაზე მაღალი ხე და აძვრა. სანამ ადიოდა, ყველა ბრძენი თავის არჩეულ გზას გაუყვა. ხიდან დაინახა, ტყისთვის თავი რომ დაეღწიათ, საითაც უნდა წასულიყვნენ. ბრძენი უფრო მაღლა აძვრა და რომელი იყო ყველაზე მოკლე გზა ისიც კი გაარკვია. უკვე იმის თქმა შეეძლო, რა თანმიმდევრობით გავიდოდნენ სხვები ტყიდან. გააცნობიერა, რომ აღმოჩნდა პრობლემაზე მაღლა და ამოცანა ყველაზე კარგად ამოხსნა! მიხვდა, სხვებმა შეცდომა დაუშვეს რომ გაჯიუტდნენ და არ დაუჯერეს, მან კი ყველაფერი კარგად გააკეთა. ის იყო ნამდვილი ბრძენი! მაგრამ ის შეცდა.

Continue reading “ხუთი ბრძენი”

პრობლემის მიზეზი თავშია

უმასწავლებელმა ხელში აიღო წყლით სავსე ჭიქა და მოსწავლეებს ჰკითხა:
– რას ფიქრობთ, თქვენი აზრი მაინტერესებს – რამდენს იწონის ეს ჭიქა?
– დაახლოებით 200 გრამს – უპასუხეს მოსწავლებმა.
– როგორც ხედავთ, მას პატარა წონა აქვს – უთხრა მასწავლებელმა და კითხა:

– რა მოხდება, თუ ამ ჭიქას დავიჭერ რამოდენიმე წუთი? Continue reading “პრობლემის მიზეზი თავშია”

ნამდვილი ცხოვრება – იგავი

1428325163_1ცხოვრობდა ერთი მაძიებელი(მოგზაური).

ერთხელაც, გადაწყვიტა ქ. ქამირს სტუმრებოდა. მაძიებელს დიდი ხანია ესწავლა, მნიშვნელობა მიენიჭებინა იმ გრძნობებისთვის, რომლებიც მოდიოდნენ ამოუცნობად, მისი გულის სიღრმეებიდან. ახლა გული იქით უწევდა. ამიტომაც გაამზადა საგზალი და გაუდგა გზას.

ორი დღის შემდეგ, შორიდან შეამჩნია ქამირის მტვრიანი მოხაზულობა. იქვე, გზიდან ხელმარჯვნივ შემაღლებულზე,  ამწვანებულმა კუნძულმა მიიქცია ყურადღება. როდესაც ახლოს მივიდა, დაინახა – ულამაზესი ხეებით, მცენერეებით სვსე ფერდობი, ვერცხლისფერ ღობით შემოესაზღვრათ. Continue reading “ნამდვილი ცხოვრება – იგავი”