ახსნის უსუსური მცდელობა

💫💫💫საოცარია:
„სივრცე და დრო არსებობს თქვენში და არა პირიქით, თქვენ არსებობთ სივრცესა და დროში…“

🌏🌎🌍როდის შეგვაქვს ამ ჭეშმარიტებაში ეჭვი?
როდის გვგონია რომ ჩვენ ვართ ის, რასაც ვხედავთ, ვფიქრობთ, განვიცდით?

💙💙💙მაშინ როდესაც ვიგივდებით სხეულთან.
სხეული ხომ თავისთავად შეზღუდულია დროშიც და სივრცეშიც. აქედან გამომდინარე, შთაბეჭილებას ტოვებს, რომ ყველაფერს აქვს დასასრული და დასწყისი…

Continue reading “ახსნის უსუსური მცდელობა”

შეძლეს სინათლედ ექციათ სიბნელე

🤗🤗🤗აი, ვგიჟდები….
ისე მიყვარს ნათელი ადამიანები და ცხოვრება მანებივრებს მათთან შეხვედრით.
სწორედ, ნათელი ადამიანები და
არა იდეალური, არა მისაბაძი, არა სამაგალითო…

🌞ნათელიიიი….
ვინც არ ემორჩილება წესებს და
არ ჯდება შაბლონებში, სტერეოტიპებში, ჩვეულში…

🌞ნათელი….
რომლებსაც თან დააქვთ სინთლე…

Continue reading “შეძლეს სინათლედ ექციათ სიბნელე”

უნდა წავიდე, რათა დავრჩე…

მაშინ, მაშინებდა განშორებაზე ფიქრი.  დიახ, დღეს ვაძლევ თავს უფლებას დავწერო განშორების შიშზე. მოვყვე, როგორ მიჭირდა გაშვება, როგორ მტკიოდა როდესაც ვკარგავდი სიტუაციაზე კონტროლს და როგორ ვიბრძოდი ძველის შესანარჩუნებლად, როცა წინ მედო გაურკვევლობაა.

„გაურკვეველ გაურკვევობებს“ შეუძლია ჩაგვაგდოს პანიკურ მდგომარეობაში.

“რა ვქნა ჩემს ცხოვრებაში არასდროს, არავინ, რომ არ გამოჩნდეს?“

„იყოს ის რაც არის, ავიტან, ხალხი ამას კი არა, რა ითმენს..“

„რამე ხომ მაინც გამოვა?“

„ამ სიტუაციას მაინც მოვშორდები, ამაზე უარესი რა უნდა იყოს?“

– მსგავსი ფიქრებით, შიშებით, შაბლონებით ვიწყებთ ბრძოლას, ჩვენი წილი ილუზორული ბედნიერებისთვის ამ ქვეყნიერებაზე…

Continue reading “უნდა წავიდე, რათა დავრჩე…”

ტკივილის შიშით

ჰო, ტკივილი გტკივა..

დღემდე…

მომავალი ტკივილის შიშით გადაწყვიტე უსიცოცხლო არსებობა, მიაჩლუნგე ცნობიერება, მოაჩლუნგე თავად სიცოცხლე… თითქოს ხარ და არც ხარ…
ეს შიშია.

მისმინე, ახლა რამდენიმე „უნდა“ უნდა გააკეთო:
უნდა განთავისუფლდე შიშისგან,
უნდა შეხვდო პირისპირ,
უნდა თავლებში ჩახედო.
უნდა გაიარო მასში….
უნდა ჩაბარდე ტკივილს…
უნდა მიენდო პროცესს…

Continue reading “ტკივილის შიშით”

ამოუთქმელი სათქმელი – ის რასაც ეგო ვერ ხედავს

დიდი ხანია ვაკვირდები სიტყვებს მიღმა არსებულს, შინაარსს და ვცდილობ ჩავწვდე რეალურ არსს. როდესაც ადამიანი მიყვება ამბავს ან წერს კომენტარს ყურადღებას იქცევს არა სიტყვები, არამედ, სათქმელი და მოტივი, რაც მოაქვს ამ ასოების სიუხვეს.

ასევე, საინტერესოა თუ როგორ გექცევიან ადამიანები – რაც მათ ჭეშმარიტების არსს გიჩვენებს.

საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, არსებობს ორი სახის მოსმენა:

პირველი პირდაპირი – გონებით, რასაც კითხულობ ის გესმის. ესმის ეგოს, რომელსაც აქვს მძაფრი და აგრესული რეაქცია, თუ არ ეთანხმება.

Continue reading “ამოუთქმელი სათქმელი – ის რასაც ეგო ვერ ხედავს”

იგავი ურთიერთობებზე

ხარი და ლომი ზიან, ვახშმობენ.
ლომს ურეკავს ცოლი:
— ძვირფასო, მალე მოხვალ სახლში?
— კი, ძვირფასო, მალე ვიქნები!
ხარმა დასცინა:
— კარგი რა ლომო: «კი, ძვირფასო, მალე ვიქნები!» შენ ხომ ცხოველთა მეფე ხარ! მე შენს ადგილას მაგიდას დავარტყამდი ხელს – ბრახ! და დავიღრიალებდი – გაჩუმდი ქალო, როცა საჭიროა, მაშინ მოვალ!
რაზეც ლომმა მიანიშნა:
— ჩემს ადგილზე ვერ იქნები, შენ ცოლად გყავს — ძროხა, მე – დედოფალი!
ასეთია ღირსეული ურთიერთობები

ყველაფერი ხდება ისე, როგორც უნდა ხდებოდეს

⚜️⚜️⚜️⚜️
ნებსით თუ უნებლიეთ…
ალბათ, უფრო ნებით,
დღეს აღმოჩნდით ისეთ გარემოებებში, რაც თავად შექმენით თქვენი აზრებით ემოციებით და ქმედებებით.

⚜️⚜️⚜️⚜️
ნებსით თუ უნებლიეთ,
ალბათ, უფრო ნებით,
რასაც ბოლო წლები
ამბობდით,
განიკითხვადით,
წუწუნებდით…
რა ემოციებსაც ატარებდით გულში,
რაც ყველაზე მეტად აღგაფრთოვანებდათ
ან რასაც ყველაზე მეტად განიცდიდით –
სწორედ, ის გისრულდებათ დღეს.

ადამიანისთვის ყველა პრობლემას კუთვნილება აქვს – რაღაცის ან ვიღაცის გამო ჩნდება… და სწორედ, აქედან გამომდინარე ვითარდება მოგვიანებით ურთიერთობები.

⚜️⚜️⚜️⚜️
რა საინტერესოა, ერთი წუთით, რომ გაგეფიქრათ – „ყველა, განურჩევლად ყველა, ვისაც გარშემო ვხედავ, ახლა, ცხოვრების მოცემულ სიტუაციაში ნერვებს მიშლის თუ მაშფოთებს, აბსოლუტურად ყველა – „მე ვარ“!.
როგორ გგონიათ –
რას იფიქრებდით,
რას იგრძნობდით,
როგორ მოექცეოდით „თავ(ებ)ს“?

Continue reading “ყველაფერი ხდება ისე, როგორც უნდა ხდებოდეს”