როგორ ვიაროთ საკუთარი გზით

მართალია, ხშირად ვამბობა ამას ტრენინგებზე მაგრამ ახლა, იგივეს იგავის სახით მოვყვები:

– ოსტატო, როგორ არ ავცდე ჩემთვის განკუთვნილ გზას – გამიზიარეთ, თუ საიდუმლო არ არის?

როგორ მივხვდე რომ მივდივარ ჩემი გზით?

– ორი გზაა. პირველი – თუ გარშემო ყველაფერი არის შენთვის კარგად ნაცნობი, ან ისეთი რამეები ხდება რაც უკვე ძალიან კარგად იცი, რა მოხდება და როგორ დასრულდება, მაშინ შენ მიდიხარ „საითაც გინდა“, მაგრამ არა შენი გზით. გზა – ეს არის, ის, რაც არ იცი. რაც არის ამოუცნობი, რისი წარმოდგენა ან გაჭვრეტა შეუძლებელია… სწორედ, ამიტომაც ვერ აქცევ მას მისაღწევ ან შესაცნობ მიზნად. ის, რაც ისედაც იცი უნდა დაგრჩეს ზურგს უკან, თორემ გაჩერდები. მეორე წესია – თუ შენ მიდიხარ სწორი მიმართულებით ივსები ენერგიით, თუ არასწორი, იცლები და იხარჯები. მნიშვნელობა არ აქვს , ამ გზაზე უსიამოვნების ან სიამოვნების მოგიწევს დაგემოვნება. სიამოვნებას , უსაიმოვნებაზე არა ნაკლები უბედურების მოტანა და სასიცოცხლო ძალების გამოწოვა შეუძლია. ამ დროს, სიცოცხლისთვის საჭირო ძალები დაგტოვებს მოწყენილობისგან და სიყეყეჩისგან. ისინი გამოგეცლება ტრაბახით და ქედმაღლობით. შრომა? შრომამაც შეიძლება დაგაცარიელოს და სრულად წაგართავას სასიცოცხლო ძალები. ყველაფერი რაც შთანთქავს შენს ძალებს, უდაო მინიშნებაა – აცდი გზას! როგორც კი განხორციელებლი ქმედებები დაიწყებს შენს ავსებას – იცოდე, მიდიხარ სწორი გზით.

– ოსტატო, როგორ მივხვდე ვფალანგან თუ ვივსები სასიცოცხლო ენერგიით?

– დაიწყე დაკარგული დროის შეგრძნებით. თუ კი მიხვდები, დროს ტყუილ-უბრალოდ ფლანგავ, იმ წუთშივე ხელი მოკიდე საქმეს…

აი, სულ ეს არის… წარმატებებს გისურვებ უძვირფასესო ბლოგის სტუმარო

სიყვარულით და მადლიერებით

თქვენს უსაზღვრო შესაძლებლობებში რწმენით

უპირობო სიყვარულის ფრაზები

შეგიძლიათ ამობეჭდოთ და ჩამოკიდოთ კედელზე, მაცივარზე . ასევე წაუკითხოთ ბავშვებს, მშობლებს და ახლობლებს. განსაკუთრებით მათ ვისაც გრძნობთ, რომ დააკლდა ბავშვობაში სიყვარული და მათაც, ვინც ეჭვის თავლით უყურებს უპირობო სიყვარულის მდგომარეობას.

მე შენ მიყვარხარ.

მე სწორედ, შენ მიყვარხარ.

მე შენ ყოველთვის მიყვარხარ.

მე შენ უბრალოდ, ისე მიყვარხარ.

Continue reading “უპირობო სიყვარულის ფრაზები”

,,მეორე ნახევარი” ანუ ნეკნი

,,მეორე ნახევარი” ანუ ნეკნი …

ქალბატონებო! 🥰 იცოდეთ, რომ ემანსიპირებული ქალის უფლებების წამოჭრამდე 7000 წლით ადრე დაწერილი ბიბლიის მიხედვითაც კი აბსოლუტურად თანაბარნი ხართ მამაკაცებისა და ნეკნი არაფერ შუაშია…

☺ ხუმრობა იქეთ იყოს და …

ივრითული სიტყვა ,,ცელო” (ნეკნი) გარდა ნეკნისა აღნიშნავს პროექციას, ანარეკლს, ჩრდილს, ცალს, ცალ გვერდს… ბიბლიის ბერძნულ თარგმანში ნახსენებია ნეკნი, რაც დაბნეულობას იწვევს. ორიგინალში ასე იკითხება: ,,მი ცელო შელ ადამ ბანა ელოჰიმ იშა.” ანუ ,,ღმერთმა შექმნა ქალი, როგორც კაცის ანარეკლი”.

საკუთარი თავი რომ დაინახო, სარკე ან რაიმე ამრეკლავი საგანი გჭირდება.

თვითშემეცნებასაც ანალოგიურად სჭირდება მინიმუმ ერთი სხვა შენნაირი, რომელთან ურთიერთობაშიც შენი თვისებების გამოვლენას, გამოხატვას, საკუთარი ფსიქიკის ეგზისტენციას შეძლებ. ეს არის ადამისგან ევას გამოყოფის მიზანი — გამრავლება, თვითშემეცნება და განღმრთობა.

ადამს მარტოს არ შეეძლო საკუთარი თავი აღექვა, ამიტომ ღმერთმა მას გამოუღო ცალი გვერდი (მისივე ანარეკლი) სარკისებურად, სივრცეში გაყო ადამიანი ,,კაცად და ქალად”, დაანაწევრა, რათა ადამს დაენახა სხვა, დაეწყო შემეცნება და იმ სხვაში ეცნო თავისივე თავი.

ამ გაყოფის განხილვა შეიძლება აგრეთვე როგორც არაცნობიერისა და ცნობიერის გაყოფა, ასევე — დუალობის და ინდივიდუალობის (ეგოს გამოყოფის) დასაწყისი. ადამიანში მეტ-ნაკლებად ორივე საწყისია — მამაკაცურიც და ქალურიც, იგი სულიერად არის ერთი მთლიანი არსება, მაგრამ ამას ვერ ხვდება, რადგან მისი აღქმა სივრცეში დანაწევრებული და დროში ფრაგმენტულია. მთლიანობა რომ აღიქვას, ჯერ ნაწილების ნაწილობა უნდა აღიქვას, უნდა მიხვდეს, რომელ ნაწილთან აიგივებს თავს იდენტობის ფორმით და გაცნობიერების გზით გამთლიანდეს.

ამ პროცესში გვეხმარებიან ნამდვილი ,,მეორე ნახევრები”, რომლებიც ჩვენში არსებულ საწყისებს შეესაბამებიან და ჩვენივე თავს გვაცნობენ.

ასეთი ქორწინება — როგორც სრულყოფილი შეერთება ძალიან იშვიათია.

ავტორი : Nana Dolaberidze

გიორგი გურჯიევის ფენომენი

გიორგი გურჯიევი გახლდათ XX საუკუნის უდიდესი მისტიკოსი, მკვლევარი, ფილოსოფოსი, ეზოთერიკოსი, მანიპულატორი, მაგი და შემოქმედი ადამიანი, რომელსაც ,,შავ ბერძენსა“ და ,,დარქსაც“ უწოდებდნენ, ტიბეტში ყოფნის დროს კი „თეთრი ეშმაკი“ შეარქვეს. ,,დოქტრინა“ დაინტერესდასაიდუმლოებით მოცული პიროვნებით და მის შესახებ ფსიქოლოგსა და მკვლევარს, გიორგი გიორგაშვილს გაესაუბრა, რომელიც ასევე გახლდათ სტენფორდის უნივერსიტეტის ფილოსოფიისა და მსოფლიორელიგიების მსმენელი, ადგილობრივი და საერთაშორისო საგანმანათლებლო პროექტებისა და წიგნი„სხეულის ენა და აზრების წაკითხვის ხელოვნების“ ავტორი.

Continue reading “გიორგი გურჯიევის ფენომენი”

გილოცავთ ახალ 2021 წელს ახალი დღით, ახალი უკიდეგანო შესაძლებლობებით!

ხელში ავიღე წიგნი, გადავფურცლე და ყველა მისი გვერდი აღმოჩნდა ქათქათა თეთრი .

დავფიქრდი – ნიშნავს, კი მაგრამ, რას?

გამიელვა – აი, ამ ხელით აღვწერო ისეთი თავგადასავალი, რაც საინტერესო იქნება, პირველ რიგში, ჩემთვის. დახუნძლული – ჯადოსნური მოგზაურებებით, ახალი გაცნობიერებებით უკიდეგანო შესაძლებლოებების დანახვის და გამოყენების გზებით. როდესაც, პირველი ფურცელი ისე გაგიტაცებს, რომ რჩები და ერთიანდები წიგნის ჯადოსნური სამყაროსთან. როდესაც ჩაისუთქავ ქათქათა სიახლის სურნელს, იგრძნობ არომატს, თვალები ხარბად ეწაფება ასოების წყებას, გონება ჩართავს კინოფილმს და გადაგიშლის – ჯადოსნური მოგზაურებებით, ახალი გაცნობიერებებით უკიდეგანო შესაძლებლოებების დანახვის და გამოყენების გზებს.

გადაშლის წამიდან რომ ჩაისურთქავ და ბოლო ფურცილს დახურვისას, გაიფიქრებ : ეს რა საოცარი წელი ქონდა გმირს? როგორი გარდასახვების თავგადასავალში გაიარა და როგორ აიხდინა სურვილები, ჩანაფიქრები და ოცნებები..როგორ დაიწყეს სივრცესი და დროში ფიზიკურად ფორმირება შინაგანმა პროგრამებმა, თურმე როგორი მარტივი ყოფილა ნაკადში ყოფნით ქმნა და სიმშვიდით აკეთო, ქმნა.. თურმე არსებობს გზები და შესაძლებელობები … აი, რაში ყოფილა საქმე“მეც მინდა – „გამოუვიდა მას გამომივა მეც“…

ყდას დავხედე, აწერია „2021 წლის შესაძლებლობები“ .გადავფურცლე, პირველი თავს ამ ხელებით წავაწერე „დადგა ახალი 2021 წელის 1 იანვარი“… რას დაარქმევიდთ თქვენ წიგს და რას დაარქმევიდთ პირველ თავს და რას ისურვებდით წაგეკითხათ საკუთარ თავზე ამ დღეს?

სიყვარულით და მადლიერებით,თქვენს უსაზღვრო შესაძლებლოებებში რწმენით

თამარ კვარაცხელია

გილოცავთ ახალ 2021 წელს ახალი დღით, ახალი უკიდეგანო შესაძლებლობებით!

სულ ერთ სიზმარს ვხედავდი

ხანგრძლივი დროის მანძილზე სულ ერთ სიზმარს ვხედავდი. მესიზმრებოდა, რომ გარშემო ძალიან ახლობელი ადამიანები ისეთიები უნდა ყოფილიყვნენ როგორც მინდოდა და ისე უნდა მოქცეულიყვნენ, როგორც მიმაჩნდა მათთვის უკეთესად. ყველას და ყველაფრის მიუღებლობის ვისრუსი მჭამდა ( არც კი მეგონა თურმე, საკუთარ თავს არ ვპატიობდი უამრავ შეცდომას და შესაბამისად მათ ხომ საერთოდ). სხვების განხილვა და განკითხვაში გამყავდა დრო მეგობრებთან, მეზობლებთან, ახლობლებთან…

საყვარელი ადამიანების ქცევებით და საუბრით უკმაყოფილებას, შინაგანად და სრულად ნელ-ნელა ჭკუიდან გადავყადი. „მეტი აღარ შეიძლება“ „ამის ატანა შეუძლებელია“ „რაღაც გამოსავალი ხომ უნდა არსებობდეს? – უსუსურობისგან მსგავსი დავუშვი ჩემ სიზმარში და „გაგებაში“ არ ვიყავი როგორ, სად, რა…

უამრავი ჩარჩოების მტკივნეულად დაშლა მომიწია, სანამ არ შევეშვი ყველას და ყველაფერს გარშემო. სანამ პირისპირ დარჩენმა არ დავიწყე, სასო წარკვეთილმა „კოშმარული“ სიზმრიდან საკუარი თავის გამოფხიზლება. სინამდვილეში, ყველამ და ყველაფერმა, მხოლოდ მაშინ შეძლო შეცვლა როდესაც დავიწყე კითხვებზე პასუხის პოვნა:

– ვინ ვარ მე?

– რა მინდა?

Continue reading “სულ ერთ სიზმარს ვხედავდი”

შენ ხარ ის, რომელმაც „ითხოვე“ რატომღაც დედამიწაზე სტუმრობა

შენ ხარ ის, რომელმაც „ითხოვე“ რატომღაც დედამიწაზე სტუმრობა, ეტყობა რაღაც გაქვს გასაკეთებელი – რაღაც შესანიშნავი, რაღაც განსაკუთრებული და შენთვის ძალიან მნიშვნელოვანი, რაღაც ისეთი, რასაც სხვაგან ვერასდროს ვერსად გაკეთებდი.

ამისთვის, იყავი ის ვინც ხარ….

შენი უბრალოებით ვიღაცას აღაფრთოვანებ, სხვები შეგიძულებენ, ეს იმასთან შედარებით თუ ვინც ხარ ჭეშმარიტად – მტვერია და რაც მთავარია, ყველაფერი მსგავსი სრულებით არ გეხება შენ.

მხოლოდ საკუთარ თავთან აბსოლუტურ გულწრფელობას და სიშიშვლეს შეუძლია გულის გავლით სულს ჩაწვდეს. გაამჟღავნოს მიზეზი სტუმრობის ამ ქვეყნიერებას და გაგაცნობიერებინოს ის, რაც აუცილებლად მხოლოდ აქ, ახლა და ამ გარემოში უნდა განახორციელო.

მხოლოდ, ასე შეუძლია სულს ზრდა.

მოდუნდი, ღრმად ჩაისუნთქე…

ჩაისუნთქვე სიყვარული ამოისუნთქე მადლიერება და მოვაა.

პასუხი მოვა თავის დროზე…

იმ დროისთვის, შესაძლებელია ზედმეტმა კითხვებმა დაკარგონ აქტუალობა და თავისთავად, მიეცნენ დავიწყებას.

მაგრამ შენ იცოცხლე, იცხოვრე ყოველდღე და ყოველწამს..

და რამდენიც არ უნდა იცხოვრო ამ ქვეყნიერებაზე ის, ყოველდღიურად გამოძებნის შენ გაკვირვების რაღაც მიზეზს მაინც თუ არა უამრავს .

ოო, ეს მას შეუძლია, მხოლოდ იყავი ის ვინ ხარ…

სანამ სუნთქავ, ყველაფერი თავ-თავის ადგილას და თავის დროზედალაგდება, დადგება , გამოვა, გადაწყდება, დამშვიდდება …

სიყვარლით და მადლიერებით

თქვენს უსაზღვრო შესაძლებლობებში რწმენით

თამარ კვარაცხელია

აი, უცებ, ცხოვრების გზაზე შეგხვდება ის(ინი) და მთელი შენი ცხოვრება დგება ყირაზე. ამ დროს იცვლები – ისე ფართოვდება შინაგანი სივრცის ზღვრები და სამყარო, რომ გაკვირებული აგემოვნებ ახალ გამოცდილებას და ფიქრობ: სად ვიყავი აქამდე, როგორ ვერ ვამჩნევდი ამას ..მდე!

და აი, შენ უკვე სულ სხვა ხარ…

როგორი?

ნამდვილი!

უკვე არ გრცხვენია, აღარ ერიდები საკუთარ თავად დარჩენას ყველგან და ყოველთვის. არ ცდილობ განმეორდე…

ბოლოს და ბოლოს, საკუთარი და ნამდვილი თავის შეცნობით ისე ხარ დაინტერესდი – დრო და სივრცე, თავისი დრამული სცენებით, კუთხეში მიყუდებულყუთიდან კადრებად მოციმციმე შავ-თეთრ მუნჯურ, გაცრეცილ ფირს გაგონებს და..

ადამიანები?

კი, ხანდახან კი მიდიან, გშორდებიან, გტოვებენ, მაგრამ ამას ისე აკეთებენ, რომ აზრზე არ არიან რა ღრმა, შეუცვლელ ნაკვალევ გიტოვებენ.

უბრალოდ, მადლობა მათ! უბრალოდ, ვემადლიეროთ ყველაფრისთვის!

და არიან ისინიც, ვინც რჩებიან სამუდამოდ,გვერდით…

გულში…

მეხსიერებაში..

ხილულად და უხილავადაც.

და ამისათვის, უკიდეგანო მადლობა!

მადლობა ყველგან, ყოველთვის და ყველაფრისთვის !უბრალოდ მადლობა!

სიყვარულით და მადლიერებით

თამარ კვარაცხელია

დროა ძალიან დაჩქარებული

დრო თვის საქმეს აკეთებს, ტემპს იკრეფს და ამ ტრიალში უკან გვიბრუნებს გასროლილ ბუმერანგს. ყველაფერი, თითოეული ნაფიქრი, ნაგრძნობი, განცდილი და ნამოქმედარი, ფორმირებულ რეალობად გვეხეთქება ცხვირწინ ცხოვრების გზაზე. ეხება ყველაფერს – ურთიერთობებს, ჯანმრთელობას, კარიერას…

სურათი: კოჯრი 2020
http://kvaratskhelia.pro/zrdisfactori/

ცხოვრებაში, რაც მომხდარა და ხდება, ხდება უკეთესობისკენ. შესაბამისად – კარგი, ადრე თუ გვიან გარდაუვალია, მაგრამ საკითხავია – როდის? ახლა თუ მომდევნო „ცხოვრებებში“.

დრო და სივრცე, ზოგადად, პირობითი დაყოფაა ჩვენი მოცემულობისთვის. სივრცისთვის, აბსოლუტურად, სულ ერთია – გწადიათ „რაღაცის“ მიღწევა თუ გეშინიათ. სივრცე არ ყოფს – ეს კარგია ან ცუდია, ეს ბოროტია ეს კეთილია… მის ლექსიკონში მსგავსი გაგებები უბრალოდ არ არსებობს. მას თავისი კანონები აქვს და ასრულებს ზედმიწევნით: გაძლევთ, იმ ყველაფერს რაზეც ოდესმე გიფიქრიათ, გითქვამთ, განგიცდიათ და გაგიკეთებიათ.

შეგიძლიათ, ერთი წამით მაინც დაფიქრდეთ, რაზე ფიქრობს, ადამიანების დიდი ნაწილი ერთი წუთის (დროის) ხანგრძლივობით და სივრცის ერთ მცირედ მონაკვეთში (სადაც ახლა იმყოფებით)?

ეშინიათ, ადანაშაულებენ, წუწუნებენ საკუთარ „მინდების“ უქონლობაზე, სასოწარკეთილებაში, იმედგაცრუელბული, სხვების დადანაშაულებაში… სწორედ, ამიტომაც ვცხოვრობთ ისე, როგორც ვცხოვრობთ.

Continue reading “დროა ძალიან დაჩქარებული”

შენს ნაპირებს მიეცი სიცოცხლე(იგავი)

ერთ უდაბნოში მოედინებოდა მდინარე. ის კი იყო პატრა მაგრამ მის სანაპიროზე ყვაოდა სიცოცხლე: იშლებოდნენ ყვავილები, ბიბინებდა მდელო, ჭიკჭიკებდნენ ჩიტები, ტირიფთა გრძელი ტოტები მადლიერების ნიშნად ეფერებოდნენ მის ზედაპირს. მდინარეს ხარობდა მის გარშემო მჩქეფარე სიცოცხლით და ფიქრობდა, რომ ყველგან ასე ხდება.

ერთ ღამეს მისრიალდა მასთან გველი და ჩასჩურჩულა:

— შენ აქ გიხარია და ცოტა შორს, რომ იკადრო გახედვა, აქვე, შენსავე ნაპირებთან წყდებიან წყურვილით.

Continue reading “შენს ნაპირებს მიეცი სიცოცხლე(იგავი)”