სტრუქტურილებული აღქმა

🔥🔥🔥
შენი აღქმა ცხოვრებისეული მოვლენების, გარკვეულწილად, სტრუქტურილებულია.

💥თავდაპირველად, გრძნობის ორგანოებს ტვინამდე მოაქვთ სიგნალი კონკრეტულ მოვლენაზე.
💥შემდეგ, ტვინი იწყებს ამ მოვლენის კლასიფიცირებას მასში არსებული სქემების დახმარებით და ცდილობს მოარგოს, უკვე არსებულ გამოცდილებას.
💥ამის შედეგად, ტვინისგან მოვლენა აღიქმება
– სასიამოვნოდ
– არასასიამოვნოდ
– უინტერესოდ.

როცა მოვლენას მოათავსებს და ადგილს მიუჩენს საჭირო ყუთში,
ტვინი თავს ანებებს თავად მოვლენას და მუშაობს ამ კლასიფიკაციასთან, კერძოდ –
«სასიამოვნოა»,
«უსიამოვნოა»
«არანაიარია».
მარტივად რომ ვთქვათ ყველა ნეიტრალური ანუ «არანაიარი» იფილტრება და რჩება მხოლოდ ორი სახის ყუთი…

… როდესაც გრძნობთ მრისხანებას ან ტკივილს, თქვენ ავლენთ თავს. ამ დროს გეჩვენებათ, უფრო მეტიც, დარწმუნებული ხართ რომ არსებობს ვიღაც (ქალი, კაცი, სიტუაცია…) ვინც გაყენებთ ამ ტკივილს, თქვენ იგივდებით ამ ტკივილთან, ხდებით შეპყრობილი.

არა და, სინამდვილეში ამით ხართ თავად შეპყრობილი, ამიტომაც იტანჯებით.

💡თქვენ უბრალოდ არ გესმით, რომ ვალდებული არ ხართ გაიგივდეთ – სიტყვებთან, მოვლენებთან…
💡ვალდებული არ ხართ, საერთოდ, გქონდეთ რამე რეაქცია თქვენსკენ წამოსულ შეგრძნებებზე და აზრებზე. 💡რადგან თქვენი რეაქცია და შესაბამისად, ტანჯვა იწყება იმ წუთიდან, როდესაც ეთანხმეით და იღებთ.
💡გააცნობიერეთ, ქიმიური გრიგალი, რომელიც ბობოქრობს თქვენს ტვინში, არამც და არამც, არ არის თქვენი ბატონი, განმკარგველი.

Continue reading “სტრუქტურილებული აღქმა”

არ მაქვს თავზე ამხელა წარმოდგენა

მიუხედავად იმისა რომ ასეთი პროფესია ავირჩიე,
არ ვთვლი, რომ უნდა ჩავერიო ვინმეს ტკივილში!
არ ვთვლი, რომ შემიძლია ტანჯვის შემსუბუქება!
ნამდვილად არ მაქვს საკუთარ თავზე ამხელა წარმოდგენა,
არ ვფლობ არც ასეთ თავდაჯერებას და
არ მაქვს იმედი, რომ ვიღაცის დახმარებას შევძლებ.
ვთვლი, რომ ადამიანი (როგორც ერთ დროს მე, სხვა…) ტანჯვაში უნდა დაიღალოს საკუთარი თავისგან და ბოლომდე შესვას, ტანჯვის და ტკივილის შხამით სავსე ფიალა.
ვთვლი, რომ დახმარება შესაძლებელია ერთადერთ შემთხვევაში, თუ ადამიანი თავად გთხოვს შველას და მზად არის ყველაფერი გააკეთოს ტანჯვიდან გამოსასვლელად და ცხოვრებაში საუკეთესო ცვლილებების შემოსაშვებად.
ვთვლი, რომ ტანჯვაში მყოფი ადამიანი, სამყაროს აღიქვამს ტკივილით, რაც იმას ნიშნავს, რომ მაღალი ენერგიების მიმართ სრული სიბრმავე და სიყრუე აქვს.

Continue reading “არ მაქვს თავზე ამხელა წარმოდგენა”

მოკლე იგავი კონფორტის ზონაზე

ყოველ დღე ჩიტი თავს აფარებდა გამხმარი ხის ტოტს, რომელიც დიდი და უკაცრიელი უდაბნოს შუაგულში იდგა.

ერთხელაც, საიდანღაც მოვარდა ქარბუქი და გამხმარი ხე ფესვებიანად მოგლიჯა.

რა უნდა ექნა საწყალ ჩიტს?

მას ასობით კილომეტრის გადაფრენა მოუწია, სანამ არ შეფრინდა ბაღში, სადაც მორაკრაკებდა ანკარა წყარო და თავს იწონებდნენ, გულუხვ ნაყოფებად მსხმოიარე ხეთა სიმრავლე.

ის გამხამრი ხე რომ გადარჩენილიყო, ვერანაირი ძალა ვერ აიძულებდა პატარა ჩიტს, დაეტოვებინა თავისი ნალოლიავები ბუდე.

აი, ეს პატარა, მაგრამ შთამბეჭდავი იგავი, კონფორტის ზონიდან გასასვლელად.

რა აზრი აქვს ცხოვრებას

📣🎶📣🎶
ნებისმიერი ინფორმაცია რასაც
ვკითხულობთ,
ვსწავლოთ,
გვესმის –
ვერ ახერხებს ჩვენს ტრანსფორმირებას. ის მხოლოდ გვიჩვენებს მიმართულებას ჩვენი ცხოვრების სავალ გზაზე. მხოლოდ პირადი გამოცდილება და განვლილი/განცდილი მოვლენები იწევს ცხოვრებაში ცვლილებებს..
☀️☀️☀️
რაში გვჭრდება ინფორმაცია რომელსაც ვეცნობით?
რა შეუძლია მას მოგვცეს?

ცოდანა პასიურია თუ მას არ ვიყენებთ. და ამ დროს, მისი სარგებლი ჩვენთვის და სხვისთვისაც ნოლოს ტოლია..
მაგრამ თუ ინფორმაციას რომელსაც გავიგებთ, მოვისმენთ წავიკითხავთ – გავატარებთ ჩევნში, გავივლით გამოცდილებად ის დარჩებ და გამოვიყენებთ, არა ერთხელ, ცხოვრების სავალ გზაზე!
👌👌👌
ჩვენ რა გვინდა?
ცხოვრებაში არჩეულმა გზამ, ბოლოს და ბოლოს, მიგვიყვანოს
ბედნიერებამდე,
სიმშვიდემდე,
ჰარმონიამდე,
კმაყოფილებამდე….

ბედნიერებაზე ბევრი დამოწერია და ალბათ თქვენც დამეთანხმებით, რომ ბედნიერება არ არის დანისლული ოდესმე/ოდესღაც,
ჩასაცმელი/ფეხსაცმელი,
სახლი/იახტა,
მანქანა/კუნძული…

Continue reading “რა აზრი აქვს ცხოვრებას”

სამყაროს ერთი ჭეშმარიტება

🧡💛💚💙💜
‼️‼️‼️შემოგვიერთდი

http://kvaratskhelia.pro/zrdisfactori/
სამყაროს არა აქვს საზღვრები, ჩარჩოები და შაბლონები..

გარშემო ყველაფერი ერთი დიდი ენერგიაა…
გარემოში ყველა არსება, ობიქტი, ემოცია – ხართ თავად.

ყველაფერი შედგება ერთი მატერიისგან და ეს სამაყაროს ენერგიებია…

🎼🎼🎼და როდესა თქვენ რეაგირებთ სხვებზე, რეაგირებთ საკუთარ თავზე…

😔😔😔როდესაც გძულთ სხვები, თქვენ გძულთ საკუთარი თავი…
😡😡😡როდესაც განიკითხვათ სხვებს, განიკითხავთ თავს…

Continue reading “სამყაროს ერთი ჭეშმარიტება”

ჩემი ქართულის მასწავლებელი

   „მე, გილგამეში, ნინსუნის შვილი, ურუქის მეფე

 და გმირთაგმირი, ჩემი მაღალი ხმითა და ტანით

მოვარღვევ მიწას და თვალწინ მიდგას ევფრატის წყალი,

 ქალურად უხვი და იდუმალი“…

ოთარ ჭილაძე

      ეს ყველაფერი კარგა ხნის წინ უნდა დაწერილიყო. მაგრამ, სამწუხაროდ,  რადგან უცნაური ხალხი ვართ დიდები და მახრჩობელა გველი, რომელმაც სპილო გადაყლაპა, ქუდი გვგონია ხოლმე, რაღაცებს სწორად ვერ ვსაზღვრავთ და ვცდებით, როცა ვფიქრობთ, რომ მადლობის თქმა მერეც შეიძლება, ან როცა ათასი მიზეზით გვერიდება ადამიანის…  ამიტომ ამ პოსტს ცოტათი დააგვიანდა, მაგრამ იგი ეძღვნება ადამიანს, რომელმაც ოდესღაც სამუდამოდ მომიშინაურა და ზუსტად ვიცი,  ის ყველაფერს გაიგებს.

     ამრიგად,  ეს პოსტი ეძღვნება ასმათ მასწავლებელს, როდესაც ის ჯერ კიდევ ჩემი მასწავლებელი იყო. თუმცა, რადგან ეს ახლაც ასეა, ეძღვნება მას ყველა დროში.

Continue reading “ჩემი ქართულის მასწავლებელი”

შიშველი რეალობა, ილუზის გარშე

რასაც ვხედავთ, გვესმის, ვგრძნობთ – მხოლოდ, ტვინის მიერ შექმნილი სინამდვილის ილუზიაა, რომელიც დეფუძვნა გრძნობის ორგანოების აღქმას.

სინამდვილეში, არსებობს ცა?

ის ატმოსფერული ჰაერის ნაკადია – ზედაპირულად რომ აღვწეროთ.

სინამდვილეში არ არსებობს ფერები – მხოლოდ სხვადასხვა სიგრძის ვიბრაციებია.

არც ხმა არსებობს –  სივრეში რყევებია,

არსებობს დრო? არ არსებობს დრო,

არ არის გრძნობები და

არ არის აზრები….

თითოეული, ცხოვრობს საკუთარ სამყაროში, რომელსაც თავადვე ავსებს აზრებით…

ყველა ეძებს მტკიცებლებებს და დასამტკიცებლად ხელს იშვერს რეალობისკენ,..

მაგრამ დროებით, გავბედოთ და შევხედოთ ეგრეთწოდებულ რეალობას, ყოველგვარი შელამაზების და ილუზიის გარეშე.

Continue reading “შიშველი რეალობა, ილუზის გარშე”